اُم وهب

***************************************************

حاج خانم یه مادر شیرین،گرم،مهربون و دوست داشتنی بودن.یکی از پسرهاشون جانباز قطع نخاع بودن و یکی دیگه هم جبهه رفته...

یه سال عید نوروز که رفته بودیم خونشون دیدم عکس چهار(شاید پنج،شاید سه! دقیق یادم نیست)پسر جوان در یک قاب روی دیوار خونهشونه از مامان پرسیدم اون ها کی هستن؟ مامان گفتن پسرهای حاج خانم هستن گفتم کجان؟ گفتن شهید شدن...اون موقع شش یا نهایت هفت سال بیشتر نداشتم و نفهمیدم...اما الان با این سن! بعد از دیدن کلی فیلم و مستند مرتبط تازه دارم کم کم یه کوچولو میفهمم که چقدر باید به باور عمیق قلبی رسیده باشی که چهارتا شاخ شمشادت با فاصله کم شهید شده باشن،یکی شون جانباز و ویلچیر نشین ولی تو بتونی شاد و سرزنده باقی بمونی.

باور عمیق و اعتقاد در هر راهی قدرت روحی به دنبالش میاد؛ اما این همه نشاط و امید چی؟

+در این جنگ فقط عشق کارساز است

ام وهب

منبع عکس