آیا هنوز آمدنت را بها کم است

بچه تر که بودم دنیا برایم بانویی جوان، زیبا و خوش خط و خال می نمود که موهای بلندش در زمان راه رفتن برگ های پاییزی را با خود همراه می کرد.

اندکی بعد دنیا برایم زنی میان سال شد با چروک هایی اطراف چشم و پیشانی که اخلاقش هم دیگر آن قدر ها خوب نبود... گاهی غمگین میشد ...گاهی بشاش

اما هیچ کدامش پایدار نبود ... گویی روحش خنج خورده بود...

بعد تر دنیا کاملا عوض شد

پیر زن کریه با پوست پر چروک که گاهی به زور بوتاکس اندکی جذاب تر میشد

گاهی سعی می کنم سخت نگیرم

دنیا اما دیگر بساز نیست

چند وقت است ساز ناسازگاری اش بدجوری کوک است