نو کاپل!

1. نو عروس است

غر می زند که همسرش به عنوان هدیه فقط پوشاک می دهد و از طلا یا خبری نیست یا اگر باشد سبک وزن است!!!

خانواده اش مرتب می گویند تو شانت این هدیه ها نیست

خودش هم بدتر از خانواده اش ...

و نو داماد تازه سربازیش تمام شده و در زمان خواستگاری هم قید کرده بوده است که خانوادگی پولشان را برای کاری سرمایه گذاری کرده اند و فعلا در وضعیت صفر به سر میبرند

2. نو عروس است

خانواده همسرش برای شهر دیگری هستند ... و علاقه مند به اجرای تمام سنت های قدیمی... از نظر رفتاری ولی بسیار مدرن برخورد می کنند و اگر عروس به رفتارشان اعتراضی کند می گویند سنتی هستی و قدیمی فکر می کنی!... مرتب نو عروس را در زمینه ی اجرای آداب و رسوم با همسر پسر دیگرانش مقایسه می کنند ...

و نو داماد ... که برای بدست آوردن این عروس در گفتن هیچ دروغی کوتاهی نکرده است مقابل عروسش قرار می گیرد و هم نوا با خانواده ا

3.نو عروس است

مدت ها طول می کشد تا خودش و خانواده اش تن به این وصلت بدهند..دلیل مخالفت تفاوت های شدید فرهنگی است ...خانواده ی پسر به خاطر همین راضی نشدن ها با نو عروس شان سر جنگ دارند... در کم کردن علاقه پسرشان به عروسشان هم کوتاهی نمی کنند ...

نو داماد...بعد از وصلت می زند زیر تمام قول هایش و مقابل عروسش قرار می کیرد ... در این میان کم کم دروغ های خانواده اش هم برای عروس رو می شود و...

4.نو عروس است

دیگر خانواده اش را نمی بیند ...همه اش شده همسرش ...مهر اش و توجه اش... دیگر یادش میرود که پدر و مادری هم داشته انگار

نو داماد...بیش از توانش هم برای عروس انجام می دهدو... هر موفقتی بددست میاورد تقدیم عروسش می کند و او را مسئولش می داند!

5. نو عروس است

دست پختش عالی نیست ...بد هم نیست ...

داماد دست پخت عروسش را با مادرش مقایسه می کند

6. نو عروس است

دست پختش بد است... داخل گوشت پیاز ننداخته و دامادش خورده و به به کرده است چون می دانسته اون فقط و فقط برای او این غذا را پخته است

از بی تجربگی خورش سبزی را شوووور می پزد و دامادش که میداند او تازه کار است با لذت از دست پخت نو عروسش تعریف می کند

7. نو عروس است

در زیبا سازی کم نمی گذارد

همسرش راضی نمی شود همه اش مقایسه اش می کند

8. ...

+نقطه مشترک همه ی گزینه های ذکر شده این است که اهل ازدواج بوده اند!و مسئولیت پذیر (شاید البته )

+از وسط کتاب هامون نپریم وسط یه زندگی ...

+این قدر زود نا امید نشیم ...این قدر زود نزنیم زیر همه چی

+صبر بفرما ای نوعروس و نو داماد عزیز ...باور کن میشه از غوره حلوا ساخت

+صحبت های جلسه ی خواستگاری را این قدر بی ارزش نبینیم ...به طرف مقابل هم این حق را بدیم که ما را -و نه آن مای دروغینمان-دوست داشته باشند ...

+بعد از ازدواج خانواده ای نو تشکیل دادیم ...درسته اما در وجود همسرمان حل نشویم ! و بقیه را به فراموشی نسپاریم

+برای تعیین معیارهامون یه نگاهی به خودمون و خانواده مون بندازیم تا انرژی کمتری از دست بدیم برای خواستگارهای ناهمخوان و در آخر هم از سر خستگی با وصله ای ناجور ازدواج کنیم...

مثلا :دختری که نماز جمعه برود و چادرش فقط ایرانی باشد و با خانواده ی اُپن تو جور باشد کم هست یا نیست ... والا

---

خیلی سعی کردم کوتاه باشه اما باز طولانی شد