خرید بک لینک



1. نامش" زهرا " بود .
می گفت خانه ی ما زنگ زدید بگویید با "نیلوفر" کار دارم؛ در خانه کسی به نام" زهرا " صدایم نمی کند.
پرسیدم خب وقتی قرار نبود با نام "زهرا" بخوانند تو را چرا از ابتدا در شناسنامه تو را به این نام ثبت کردند!!

دلیلش ... :

به خاطر مدرسه و دانشگاه و برای آینده شغلی" زهرا " کارا تر است تا " نیلوفر "!

...

2. نامش" آرزو " بود.
می گفت در خانه "فاطمه" می خوانند مرا !
سوال مشابه پرسیدم...
گفت به خاطر احترام به مادر بزرگ نام من و خواهرم را آرزو و" ..." گذاشته اند.

3. نامش مهرداد بود...
مشرف شد عتبات عالیات...
نامش را شناسنامه ای تغییر داد به نام یکی از معصومین ...


سال هاست به نام ها دقت می کنم و به شخصیت ها
نام مهم است چون هرجا که بروی با توست ...با آن خوانده می شوی... و گاهی و فقط گاهی همانی خواهی شد که با آن خوانده شده ای


سال هاست به نام ها دقت می کنم و به فرهنگ ها
نام ها گاهی شاعرانه بودن خانواده را نشان می دهند...
گاهی بی حوصله و بی سلیقه بودنشان را...
کاهی توقفشان در گذشته
گاهی تلاش شان برای خاص بودن
گاهی...

اما

در این سال ها هیچ گاه نداستم که چرا بعضی خیال می کنند اگر نام عربی باشد اسلامی تر است؟!!

و این که نام خوب چه نامی است ؟



* نام مستندی درباره زینب (میترا) کمائی است.

کتاب "راز درخت کاج" هم درباره ی این شهید چهارده ساله نوشته شده است.

برچسب: نویسنده: پارسا اسدی‌پور تاريخ: شنبه 19 آبان 1397 ساعت: 13:02

صفحه بندی